Kendi Kendine Babalığımın 1,5 Yıllık Özeti

X Kişisi : Nasıl yani? Bekar erkekler evlat edinebiliyor mu?

Ben      : Evlat edinme değil! Koruyucu Ailelik!

 

X Kişisi : Ama bekar erkeksin!

Ben      : Buradaki konu bekar olmam mı erkek olmam mı?

X Kişisi : Sen işteyken çocuğa kim bakıyor?

Ben      : Evli olan ve her iki ebeveyni çalışan okul çağındaki çocuklara kim bakıyor?

 

X Kişisi : Vallahi bu yaptığınızın Allah katında büyük mükâfatı var. Kesin cennetliksiniz.

Ben      : Arzu edersiniz kontenjanımı size verebilirim.

 

X Kişisi : Çok takdir ediyorum sizi.

Ben      : Teşekkür mü etmeliyim, mahcup mahcup gülümsemeli miyim? 

 

X Kişisi : Parkta hep sizi görüyorum. Annesi yok mu?

Ben      : Yok!

X Kişisi : Nerede?

Ben      : Yok işte!

X Kişisi : Anlamadım?

Ben      : Üzerinize vazife değil zaten. Anlamayıverin. 

1,5 yıllık babalığımın özeti aşağı yukarı bu cümleler ile geçti. Hiçbiri kötü niyetli değil. Bundan şüphem yok. Ama aynı şeyleri duymak bir süre sonra sıkıcı bir hal alıyor.

Sonuç olarak iyisiyle kötüsüyle BABAYIM üleyyyn!

Kardeşimin deyişiyle “KENDİ KENDİNE BABAYIM!”

Saksı değilim!

O kadar!

© 2020 by Lider Hepgenç :)